Kitap Tüketmek

Bilgiyi kırmak ve özünü almak yerine sürekli stoklama ihtiyacı duyan bir kesim var. Bunlar sözüm ona" ne kadar çok şey bilmediğimi okuduğum yeni kitaplarda anlıyorum." Derler. Ama maalesef yaptıkları şey okumaktan ziyade bir tüketme örneğidir. Çünkü bu kişilerin yaptığı okumalar genel olarak bilgilerini pekiştirmek veya olağan-doğru ve ideal olanla papağanlaşmaktan başka bir şey değildir. Başka bir deyişle aynı şeyleri geviş getirmek.Orada görmüş oldukları yeni terimler ve yeni bilgiler sürekli "ne kadar cahilmişim ve ne kadar eksiğim gibi yetersizliklerin" yeni yollarla pekiştirilmesi için ortak aracılardır sadece. Bana göre insan bilgiyi inkar yoluyla edinir ve onu dönüştürür veya pratikleştirir. Değerli olan da budur. Bunun için illa somut şeylere gerek yok mesela bir geometri bilgisinin mimari yapıyı etkilemesi halk nezdinde normal kabul edilebilirken neden bir ahlaki bilginin yaşam pratiğine dönüşmesi normal olmasın? Gayet o da normaldir. Gelelim şu nicel mevzuya. Tükettikleri kitapların büyük bir çoğunluğu nitelik önemini vurgularken biz ne kadar az kitap okuduğumuzdan yakınıyoruz. Bu asla az kitap okuyalım çağrısı değildir ama az kitap okumak eğer bahsi geçen şekilde bilgiyi kırmak şeklinde olacaksa manasız papağanlaşmaktan fersah fersah ötede bir iş yapmış oluruz. Ayrıca fazla tüketim üretime engeldir. Mesela şair olmak veya yazar olmak isteyen bir genç sürekli yeni şiirler okursa hem tesirden sıyrılamaz hem de yeni şeyleri farkedemeyen biri olup belki yetersiz hisseder.Bunu edebiyat dışında da her alana uyarlayabiliriz mesele orijinal bir üretim ve yaratıcılık olacaksa eğer. Dolayısıyla bu durum inisiyatif almayı da ketler. Son olarak nicelik konusunda okunan kitap sayısı kadar okunan kitapların uzunluğu ve edebi olmaları tartışma konusu olmalıdır. Çok roman, şiir ve öykü gibi türler okumak hayal dünyasını geliştirmek açısından iyi olabilir. Ayrıca belirli felsefeleri ve bakış açılarını da katabilir ama bu nitelikteki kitapların belirli bir bölümü küçücük bir felsefeyi vermek için bes yüz bin sayfa yazılar yazar. Mesela bazen bildiğimiz bilgilerin tekrarı gibi olan "hırsızlık kötüdür veya sevgi en önemli şeydir" minvalinde küçük bir felsefenin olaylar ve durumlarla papağan gibi okuru tekrar ettirmesi veya yolu dolambaçlı hâle getirerek sonda vermesi şeklinde olur. Bu okura karşı hem bir dolandırıcılık hem de onu silik bir sürüngen hâline getirecek pasifleştirme oyunudur. Yazarın buradan para ve itibar devşirmesi de onun çıkarıdır. Bana ne fayda sağlıyor bu iş demeyin sakın. Hülasa mühim olan az bile olsa veya çok olsa da bilginin eylemselleşmesi, somutlaşması ve pratiğe dönüştürülmesidir. Entelektüel görünümlü silik ama kendinden emin zavallılar yaratması değil